Menno Schaefer op IJsland 2016 - www.ijslandspecialist.nl
Je reiswensen

Menno Schaefer op IJsland 2016

Menno Schaefer was ook deze zomer weer op IJsland. Hij heeft voor ons een verslag van de reis bijgehouden.

Dag 1

Vanmiddag na een vertraging van ruim uur en een aankomst op IJsland 40 min later dan gepland is onze vakantie dan toch echt begonnen. Het regende bij aankomst en op het vliegveld is het beduidend drukker dan we gewend zijn van IJsland. Ook hordes chinezen zie je lopen. We werden opgehaald door verhuurmaatschappij en kregen een bijna nieuwe Nissan Quashqai mee. 4×4 en met alles er op en aan ook navi. Onderweg naar Reykjavik even langs de super om wat waterflessen en wat versnaperingen op te halen. Hotel is prima en even gelijk de koffers naar de kamer gebracht en daarna de stad in om wat te eten want we hadden best honger. We hadden gekozen voor het restaurant waar ze soep in brood hebben, erg lekker. Het was vol maar we werden door een man uitgenodigd om bij hem aan tafel te gaan zitten. Hij bleek uit Ierland te komen en was wezen duiken op IJsland. Onder zijn gezelschap de soep gegeten en daarna nog even wat gewandeld door de stad. Even wat foto’s gemaakt van Solfar waar ook weer een groot jacht lag. Hierna even een bakje kopjecino genomen en daarna moe naar het hotel. Morgen op naar Snaeffelsness.

Dag 2

Na een korte nacht we waren weer vroeg wakker en zijn om 7 uur gaan ontbijten. Hierna de auto in en de stad uit op weg naar het Snaefellsnes national park. We hadden gekozen om toch de omweg te nemen ipv door de tunnel richting Borgarness. Op deze weg hadden we 4 jaar al gereden maar kwamen toch weer andere dingen tegen zoals schapen met lammeren. Ook kwamen we een mooie kleine waterval tegen met heel veel paars gekleurde lupines. Dat valt wel op nu, IJsland staat er nu vol mee. Overal hoor je ook vogels fluiten als je even stopt. Op een onverharde zijweg zag ik een goudplevier zitten, deze zijn nu in broedkleed en kon deze mooi op de foto zetten. Ze hebben een aparte roep en gaan daarbij even op een verhoging in het landschap staan. Hierdoor zie je ze wel eerder, want wat bleek er zaten er op die plek veel meer. Ik ben naar 1 toe gekropen maar hij had me al gezien en kwam gewoon richting mij lopen.

Dus ik in het zachte IJslandse mos gaan liggen en kon zo foto’s maken. Hij kwam echt heel dichtbij. Iets later kwam er een auto aan met daarin een Amerikaans stel, ze vroegen of ik wist waar de waterval Glymur was, Euhhh nee. Maar ze zouden verder kijken, ik was klaar met de plevier en we reden achter hun aan. Verderop stond een bord met pijl verwijzend naar Glymur. De gravel weg op en iets later stonden we op de parkeerplaats. Marjon had even snel gelezen in het boek wat het inhield. De hoogste waterval van IJsland 195meter hoog. Wel een wandeltocht van zo’n 1.5uur heen. We kozen voor de avontuurlijke route, moesten door een grot heen en via een balk over de wilde rivier naar de overkant. Vond het best spannend, zeker nu met maar 1 evenwichtsorgaan. Maar Marjon vloog naar de overkant en ik kwam er rustig achteraan. Daarna via steile wanden konden we ons vasthoudend aan touw omhoog werken. Maar het was allemaal de moeite waard en na daar een beetje bij gekomen te zijn en foto’s gemaakt te hebben gingen we terug. De weg verder richting Borgarness ging soepel want waar 4 jaar geleden nog gravel lag is nu een mooi stuk asfalt neer gelegd.

Onderweg kwamen we vlak voor de afslag naar Grundarfordur een soort van picknick plek tegen. Hier even thee gedronken en ik ben even wat foto’s gaan maken. Daarbij liep ik wat van de plek af en was al snel uit zicht van Marjon. Ik zag links van me een waterval. Je kon ook nog eens achter deze waterval langs lopen, het meertje heet Selvallavatn dus de waterval zal dan wel Selvallavatnfoos heten. We waren snel in het hotel nadat we nog even de foto van Marjon op het lava veld van 4 geleden over hadden gedaan. De kamer is in een dependance van het hotel aan de overkant bij een pizzaria.

Hier hebben een pizza gegeten en daarna door naar Kirkjufellfoss. Deze waterval kan je prachtig mooi fotograferen met in de achtergrond de berg Kirkjufell. Na een paar foto’s en 2uur verder weer naar hotel. Morgen rondje Snaefellsnes national park, en het oranje vuurtorentje. Het was vandaag 16grdn bewolkt met af en oe wat zon en teller staat op iets van 380 km.

Dag 3

Vanochtend weer bijtijds wakker dus na ontbijt weer op tijd op pad. Het weer was bewolkt en 11 a 12 graden. We hadden besloten om het rondje om het schiereiland Snaefellnes tegen de klok in te rijden dit keer. 4 jaar geleden met de klok mee gedaan. Je ziet dan toch andere dingen en op een andere manier. We begonnen al gelijk met wat mooi IJslandse paarden in een mooie setting. Daarna nog een visdief op een paal en een kleine jager. De weg vervolgd en in meertje zag ik een Roodkeelduiker zwemmen hiervan een paar mooie platen kunnen maken. Onderweg kwamen de afslag tegen naar Snaefelsjokull de berg met daarop een gletsjer. Helaas strandde de trip op de gravelweg doordat de bewolking er laag en dik was. Dus omgekeerd en terug.

Op naar de vuurtoren Skalasnagaviti bij Svörtuloft. Deze oranje vuurtoren staat op het westelijke puntje van Snaefellnes. Mooie setting daar. Je ziet gewoon dat op sommige punten de aarde gewoon is opengebroken, gaaf om te zien. Niet veel verder kwamen een oude vulkaan tegen waar je naar boven kon door middel van een keurig trap van 380 treden die langs de vulkaan was aangelegd in de curve van de vulkaan. Hierboven een mooi uitzicht en even wat foto’s gemaakt.

Toen weer de hoofdweg vervolgt en gelijk zagen we een kleine jager aanvallen maken op een wulp hiervan natuurlijk foto’s gemaakt. Daarna door naar Djupalonssandur, het zwarte strand met daarop de overblijfselen van een boot. Ook hier viel al snel op dat er veel is verandert op IJsland de afgelopen 4 jaar. De hoofdweg is nu geheel asfalt tot nu toe. Er zijn veel meer auto’s op de weg en de bezienswaardigheden worden door veel meer mensen bezocht. Hierover met een paar IJslanders over gehad en ja ook die hopen dat het niet veel drukker word aan 1 kant want ze weten niet of IJsland zelf dat aankan. Andere kant is wel dat er nu meer dingen gedaan worden en natuurlijk de economie draait er goed op. Maar het valt ons gewoon op, waren we zeg maar de enige op het eiland 4 jaar geleden dat is niet meer. Na wat gegeten en gedronken te hebben onderweg kwamen we bij Arnarstapi, hier de bekende rotsen met lange sluitertijden kunnen fotografen en de Noordse Stormvogel in vlucht kunnen platen.

En weer kwamen we een afslag tegen naar Snaefelsjokull, je kan er dus ook via de andere kant omhoog. Het weer was verbetert zelfs de zon kwam er door dus gravelweg op en naar boven. Helaas werd de top niet bereikt want de weg lag vol met sneeuw. Jammer wel geprobeerd maar ik zakte flink door de sneeuw heen en wilde niet weer vast komen te zitten.  (Natuurlijk wel even in de sneeuw gaan staan om dit even weer te voelen.) Dus terug en de hoofdweg weer volgen tot we een afslag kregen die ons weer dwars deed oversteken en zo een stuk omrijden scheelde. Deze weg was voor de helft onverhard en erg fraai. In het hotel lekker gegeten en daarna toch nog even naar Kirkjufellfoss om wat foto’s te maken met iets zonlicht. Morgen met de  oude van Harlingen naar de overkant 2.5 uur varen en dan op naar Latrabjarg voor de Puffins.

Dag 4

Gisterenavond en nacht naar de Kirkjufellfoss geweest, het was een mooie lucht en om een uur of 0:00 was de zon onder gegaan, deze komt dan met een paar uur weer op en het blijft gewoon licht. Dus foto’s maken met lange sluitertijden. Ik was in ieder geval niet de enige, er stonden uiteindelijk toch nog een man en vrouw of 30 te fotografen.  Om 0:30uur vond ik het mooi geweest, we moesten weer de volgende dag op tijd op om de boot van Stykkishólmur naar Baldur te halen. Dus nog even voor het slapen de foto’s op de laptop gezet en gaan slapen. Blijft best bizar dat je gewoon om half 1 s’nachts staat te fotograferen en dan geen nachtfotografie doet. Je dan terug rijdt en gewoon licht is.

De overtocht met boot verliep vlekkeloos en we kwamen in contact met een Amerikaanse oudere man die getrouwd was met een Nederlandse en in Zwitserland woonde, hij fotografeerde ook en kletste je oren van je kop, wel leuk hoor. Eenmaal aan de overkant op naar Latrabjarg voor de Puffins. Onderweg in het guesthouse Breidavik een tosti gegeten en toen weer verder. Na een rit van 100km waarvan een groot gedeelte onverhard kwamen we bij het meest westelijke puntje van IJsland. Hier was niks verandert en het barstte er weer van de drieteenmeeuwen en noordse stormvogels, oh ja en welgeteld d 4 papegaaiduikers.

Dat viel even tegen zeg, maar goed het licht was best hard en ze zaten soms wel erg goed. Dus ben ik met de groothoeklens plat op mijn buik naar ze toe gekropen. Zodoende kon ik wat andere foto’s maken dan normaal. We besloten om terug te gaan en in de avond terug te komen, want we hadden vernomen dat er toch meer puffins zijn alleen die komen in de avond terug van zee.

Op zoek naar onze verblijfplaats voor de komende 2 nachten ging er iets mis met het lezen van het routeboek. Hierdoor reden we naar de plaats Patreksfjrour dit was iets van 60km rijden. Daar aangekomen konden we het guesthouse niet vinden dus toen maar de navi in geschakeld en we moesten ineens weer terug waar we vandaan kwamen. Bleek dat we op de heen en op de terug weg al langs de guesthouse waren gereden. Lekker slim hoor. Maar guesthouse gevonden alles uitgeladen. Guesthouse zelf is eenvoudig maar wel lekker dichtbij Latrabjarg. In de avond wat gegeten weer bij Breidavik en toen om een uur 18:00uur op pad naar de puffins. En ja hoor nu meer en man o man wat zijn deze vogels toch ontzettend goed te benaderen, Je kan ze gewoon bijna aanraken, ze blijven gewoon zitten. Gaaf hoor.

De hoeveelheid is bij lange niet zoveel als op de Farne Eilanden en ook broeden ze hier alleen aan de randen van de hoge klif en in niet zoals op de Farne gewoon in het grasland. Maar goed naar een uurtje of 3 werd weer tijd om naar onze slaapplaats te gaan. Morgen word het ook weer een prachtige dag net als vandaag met een strak blauwe lucht en zon. Dan maar veel later die kant op en de puffins in het ondergaande zonnetje fotograferen..

Dag 5

Vandaag maar eens rustig aan gedaan in de ochtend na het ontbijt zijn we naar het rode/gele strand gegaan van Rauðasandur, hier heb je kans op zeehonden maar die waren er niet. Hier hebben we lekker gewandeld en wat gefotografeerd. Later zijn we een stukje verder naar het strand gelopen en daarbij liepen we langs een broedgebied van Visdiefjes. Dit hadden we niet door totdat ik werd aangevallen en tot twee maal toe een snavel in mijn hoofd kreeg gedrukt van een visdief. Dit deed goed zeer en gelukkig waren we er snel voorbij. We kwamen uit op een mooi leeg strand met een prachtig uitzicht op de kliffen van Latrabjarg. Hier even de tijd genomen om te genieten van het uitzicht en de zon.

Tijdens het terug lopen ook nog eens grauwe franjepoten kunnen fotograferen een soort die ik nog niet had. Na een mooi zwart kerkje op de foto gezet te hebben even wat koffie met chocoladetaart erbij genomen bij een café dat daar was. Dit alles in de zon, heerlijk. Om de dag even te breken zijn we lekker in het zonnetje ( ja de gehele dag stralend weer en strak blauwe lucht ) gaan zitten bij het guesthouse. Beetje foto’s uitzoeken wat er weg kan en wat mag blijven en Marjon relaxed in een boekje. In het dorp ( 4 huizen ) is ook een museum en er staat een oude Amerikaans vliegtuig in onderdelen bij in de buurt. Daar zijn we even gaan kijken en toen we door het geblindeerde raam van een loods keken zagen we een oude dubbeldekker binnen staan. Toen maar even het museum in en we kwamen aan de praat met de vrouw achter het loket. We wilden graag weten wat het vliegtuig er nou deed en wat de bedoeling er van was. Ze vertelde dat we dat maar beter moesten vragen aan de eigenaar de man in het bruine huis. Dat is dus het huis waar wij zitten. Dus hierna maar eens gevraagd aan de man die hier ons guesthouse runt wat er nou met die vliegtuigen aan de hand was. Blijkt dat hij het hele stuk met daarop loodsen een oude boerderij zeg maar het hele dorp bezit. Ook de oude Russische  dubbeldekker ie in de loods staat met een hele oude Wheelie jeep uit 1947. Dus vroeg hij of we wilde kijken in de loods en gaf ons de sleutels mee en zei ga maar kijken. Dit dus gelijk gedaan en wat te gek dat oude vliegtuig helemaal in tact en alles er nog in.

Blijkt zijn vader dit vliegtuig gekocht te hebben toen het op IJsland strandde. En hij is nog een super zeldzaam ook het is een Antonov An2 . Alles was ingericht om als museum te gaan worden gebruikt maar denk dat dit er niet van komt. Onze huismeester werk hier maar 5 maanden in de zomer en gaat dan werken in de Groenland. Het was een gave ervaring en leuk om te zien, want er stond achter de loods nog een gedeelte van een vliegtuig..

We zijn laat gaan eten en daarna lekker op het terras gaan zitten in de zon, en om een uur of 22:00 naar de puffins gereden. Hier lekker gefotografeerd tot een uur of 00:30 toen ging de zon onder en zijn we terug gereden en nu zit ik in het daglicht om 01:30 dit nog te tikken. Zo even lekker douchen en naar bed.

Morgen we verder naar het noorden.

Dag 6

Vandaag naar Isafjördur iets van 160km. Onderweg kwamen langs mooie fjorden en bijna gehele weg onverhard. We kwamen nog een paar mooie watervallen tegen en ook nog een paartje pijlstaarteenden tegen.  Weer een nieuw soort die ik nog niet had. Halverwege kwamen de Dynjandi waterval tegen, dit is denk ik wel 1 van de mooiste van IJsland. Het water spreid zich uit als een soort waaier naar beneden en dan worden er nog een paar kleinere watervallen gevormd. Dus hier lekker naar boven gelopen en iets van 2 uur foto’s gemaakt, ja je moet toch wat. Hierna onze weg weer vervolgd en om een uur 16:00 waren bij ons hotel. Wat er prima uit ziet en een mooie kamer. Isafjordur is een redelijk groot dorp en heeft zelfs een soort van winkelstraat. Om er zeker van te zijn en even te kijken waar we morgen moeten zijn voor de vossen trip hebben we Westtours even opgezocht in het dorp. We vonden het in het zelfde gebouw als de VVV. Daar even gebabbeld met de eigenaar en het klinkt allemaal veel belovend. Neem voor de zekerheid ook maar de 500mm mee op de boot. Misschien dat we ook walvissen kunnen zien, En de 500mm is toch net even mooier dan de 100-400mm.  Ik kan eventueel ook de 500mm achterlaten omdat er verder niemand in het natuurgebied komt. Het schijnt dat de vossen ook best tam zijn dus moet gaan lukken. Dus morgen weer een verslag..

Vandaag bijtijds slapen was gisteren een eergisteren niet veel uren slaap.

Dag 7

De dag van de poolvossen. Om 9:15 vertrok onze volle boot met 2x 450pk en 30 man naar Hornstrandir. Het weer was goed en de zee kalm. Op de boot bleek dat we met 2 anderen en de gids deze wandeltocht zouden gaan doen. De gids bleek een biologe van 24 jaar oud te zijn die ook in het Arctic Fox center werkt. Onderweg hadden wij al met haar aan een tafel gezeten en wat gesproken over vossen en verdere natuur dingen. Na een tocht van 2.15 uur kwamen aan, met een kleine zodiac werden naar de kant gevaren. Even uitkijken met uitstappen naar de kant toe want je kwam aan op een strand met grote stenen.

Hierna werd we in de twee groepen verdeelt 1 groep ging de hike doen over de bergtoppen en wij zouden de andere kant op gaan naar de vallei waar de vossen moesten zitten. In het natuurgebied word onderzoek gedaan door de oprichtster van het Arctic Fox center en een groep vrijwilligers en haar zelf. Ze vertelde dat de kans dat we wat zouden zien klein zou zijn en de kans op jongen helemaal want die zijn nog maar net geboren en zitten in het hol. We waren dus te vroeg in het jaar, komt ook nooit uit dat alles tegelijk is. Vogels in overvloed vossenjongen en goed weer. Maar goed we hadden goede hoop. Leuk detail is dat IJsland de grootste populatie poolvossen heeft. Er zijn twee soorten de bekende witte en de bruine/blauwe kleur. Hier zaten de bruin/blauwe die in winter wel verkleuren. Na een drie kwartier hoorde we eerste vos blaffen, na wat speurwerk met verrekijker had Marjon hem gespot een bruine met nog een witte staart.

Alleen erg ver en liep van ons af. Ik kom hem pas zien toen hij bijna uit beeld was helaas. Maar goed gelukkig wat gezien want er waren in dit gebied een paar weken geleden jagers geweest en heel IJsland was over de zeik hierover. Het is namelijk een bescherm natuurgebied waar niet gejaagd mag worden. En die gasten hadden alle regels overtreden. Dus de vossen zijn sindsdien erg voorzichtig. Het gebied waar we doorheen liepen was erg mooi en we zagen af en toe backpackers lopen op de randen van de hoge kliffen.  Sommige gewoon alleen, als er iets gebeurd vinden ze daar never nooit meer. Na de lunch zagen we al vrij snel een vos lopen. Deze was gelukkig dichterbij maar toch nog veel te ver voor een knappe foto zelfs met de 500mm die ik ook bij  me had evenals de 100-400 en nog een body. Dus ik wilde dichterbij komen maar de biologe wilde dit niet want we zouden de vos kunnen verstoren en hierdoor zouden de jongen weer gevaar lopen. Vet balen dus. Moest het doen met een paar stappen dichterbij. En dat was nou net niet voldoende. We hebben nog gezocht op het strand maar daar hebben we geen vos meer gezien. Dus 2 vossen en beide iets te ver weg maar goed we hebben wat gezien.

Op de boot terug was het weer wat omgeslagen, hadden aan wal de gehele dag redelijk weer met af en toe een spetter. Nu regende het waaide het ook wat harder. Ik kwam aan de praat over fotografie met een Amerikaanse jongen de 500 mm lens zorgt altijd wel voor gespreksstof. Ook een Nederlands stel waren aan boord gegaan die hadden daar twee dagen gewandeld. Met hun ook wat gesproken over IJsland en wat de moeite waard is om te zien, zij waren met een rondtoer bezig. Na de boottocht zijn we wat gaan eten in een restaurant , wat bleek de 3 jongens plus een andere jongen van de boot zaten daar en het Nederlandse stel ook. En we zaten ook nog eens bij elkaar. We kwamen weer met elkaar de praat en al snel over fotografie en de dag die we hadden doorgebracht in het natuurgebied. Twee van de jongens hadden hun laptop bij zich en 1 uit London liet wat filmpjes zien die hij had gemaakt met zijn Drone. Echt super gaaf om te zien. Hij deed professioneel. En had ook voor Addy van den Krommenacker gewerkt. Maar hij had ook gewerkt voor de nieuwe TopGear, dus ik wilde heel graag wat zien daarvan. Dus hij liet wat zien wat ergens in November word uitgezonden op Amezone. Echt super gaaf natuurlijk en prachtig gedaan. Budget voor TopGear is 60Miljoen Pond voor het seizoen. Eerste aflevering ging er al voor 60000 Pond aan Munitie alleen de lucht in.

Dus we zaten al heel snel met de jongens te babbelen en zij hadden het goed voor elkaar omdat ze promotie filmpjes en foto’s maakten voor diverse bedrijven op IJsland hadden zij een bijna gratis vakantie op deze manier. Gratis Landrover en Tenten en Kleding en nog meer. Het zag er ook allemaal erg profi uit wat ze deden. Erg leuk om met ze de avond door gebracht te hebben. En ik heb toch wel als 1 van de eerste wat gezien van de nieuwe TopGear YYYeaahhhhh.

Dag 8

Vandaag een beetje rustig aan gedaan. Een beetje rondgereden langs de fjorden en een bezoek gebracht aan het Arctic Fox Center. Hier zitten twee jonge vossen die nu 11 maanden oud zijn. Ze waren wees geworden nadat hun moeder was afgeschoten. Er mag gejaagd op vossen in IJsland maar het center is druk bezig met het weerleggen dat de vos eigenlijk niet eens zoveel schade toebrengt aan het vee en de vogels. De vossen leven al duizenden jaren op IJsland samen met de vogels en nu zou opeens de vos de oorzaak zijn van het terug lopen van de vogelstand. Ja het zelfde verhaal als in Nederland dus. Maar goed we konden de poolvosjes leuk van dichtbij bekijken. We zijn daarna onze weg gaan vervolgen en onderweg kwamen langs een plek waar zeehonden op de rotsen liggen te rusten. Natuurlijk wat foto’s gemaakt en weer verder. Wat is het toch een mooi landschap waar je doorheen rijdt je slingert van de ene baai naar de andere.

We waren op een gegeven moment de hoofdweg afgeslagen omdat we die ook nog moeten rijden naar ons volgend adres. Deze weg was onverhard en er reed niemand, alleen wij. Al snel dook er een zeearend van en rots af en vloog voor de auto verder voor ons uit. Man wat was hij groot en dichtbij, maar ja geen camera bij de hand dus geen foto. Zou een mooi moment zijn geweest voor een dashboard camera. Iets later zagen we een oud vervallen huisje wat mooi op een helling stond. Hier wilde ik wel een paar foto’s van maken omdat er in de achtergrond bergen zaten met sneeuw erop. Dus uitstappen en foto’s maken.

Net toen ik klaar was zei Marjon, wat zit er nu in het gras links van ons “ een stuk steen?? Of toch een vos” Ik keek zonder camera en dacht echt een steen te zien dus zei “dat is een steen” keek nog een keer en pakte de camera met de 500mm erop. En JA een vos keek me aan met alleen een koppie uit het gras komend. GAAF YES YES, niet normaal dat wij dat weer meemaken. Natuurlijk gelijk klikken hij bleef rustig zitten. Maar ja je wilt natuurlijk altijd dichtbij en hij zat op een meter of 25. Dus na een paar foto’s probeerde ik dichtbij te komen. Maar met twee stappen die ik zette sprong hij op en rende weg. KAK maar toch blij dat we hem zo dichtbij konden zien. Hij was echt heel donker bruin met nog iets licht vlekken in de staart. Natuurlijk zijn nog verder gaan zoeken maar geen suc6. De weg verder af gereden en daar kwamen we weer 2 jongen en een ouder Snip tegen die aan het oversteken waren . De ouder vloog weg en de twee kuikens bleven roerloos liggen. Hiervan wat foto’s gemaakt en snel weer weg zodat moeders ze weer kon meenemen. Op de terugweg begon het wat te miezeren maar als snel was het weer droog. We hebben weer lekker gegeten in het restaurant Husid in Isafurdur.

Dag 9

Deze dag hebben we in de buurt van Isafjurdur doorgebracht. We zijn eerst in de morgen naar Bolungarvik gereden en daar konden we omhoog tot we niet meer verder konden. Die was op een punt waar ook een radarstation staat van de kustwacht. We stonden daar op 638meter hoog en de klif gaat bijna recht naar beneden. Je staat daar zonder hek of iets anders dus best wel gaaf. Maar wel opletten want er kunnen stukken afbreken. Daar lag ook nog sneeuw en we hebben hier wat foto’s gemaakt van de hoogte en het uitzicht. Want dat is schitterend. Je kan bij echt helder weer zelfs Groenland zien liggen. Hierna zijn we nog een paar gravel wegen opgereden en hebben onderweg geluncht met de meegenomen broodjes bij de bakken en thee uit de thermosfles. We stonden bij een meetje met daarin weer roodkeelduikers en nog wat andere vogels. Natuurlijk voordat we verder gingen eerst wat foto’s gemaakt want die roodkeelduikers zijn echt heel mooi, zeker nu in broedkleed. Na de lunch zijn nog even naar Sudureyri gereden, hiervoor moesten we weer door de 9 km lange tunnel.

In de tunnel zit zelfs een afslag om naar Sudureyri af te slaan, geweldig een afslag in een tunnel en je rijd gewoon weer verder onder de berg door. Dit vissers dorp heeft een zwembad van een hete bron, maar we hebben er geen gebruik van gemaakt. Na dit dorp bekeken te hebben zijn we terug gereden en langs de waterval die net buiten het dorp naar beneden komt. Toen naar het hotel en hebben nog even gewandeld door Isafjudur door de haven en nog een stukje van  het dorp.

Dag 10

We zitten op de helft van onze vakantie, gaat erg snel en wat hebben we toch al veel gezien en gedaan. Kilometerteller staat op iets van 1900km nu, dus schiet lekker op. Vandaag een mooie rit langs fjorden en bergen met fraaie uitzichten en weerspiegelingen in het water. Het had vannacht iets geregend en het weer toen we weg reden was bewolkt en er hingen nog wolken om de bergen heen. Dus heel fraai allemaal. De weg naar Holmavik hadden eergisteren ook al gereden voor een stukje en kwamen we weer langs de afslag naar de onverharde weg 633 waar we de vos en de zeearend hadden gezien. Dus toch maar weer ingedoken om te zien of we nog de vos konden zien. Ik zag in de verte wat zitten op en rots waar de zeearend eergisteren ook in de buurt opeens voor ons vloog. En ja hoor daar zat dan een grote zeearend, op een flinke afstand dat wel maar toch maar foto’s gemaakt. Toen iets dichterbij gereden en hij bleef weer zitten, maar keek ons wel aan, we waren gesnapt. Hij ging poepen en dat betekent bij een buizerd een arend altijd dat ze gaan vliegen. En ja daar ging hij van ons af richting zee. Maar goed we hebben nu foto’s kunnen maken en zomaar een zeearend in IJsland zien is best uniek. Helaas liet de poolvos het afweten maar toch even dit mooie stukje afgereden en daarna onze weg vervolgt. Na een paar fjorden gehad te hebben moesten we meer van de kust af richting het oosten. Weer over een mooie bergweg door over de berg heen door een mooie vallei waar nog veel sneeuw langs de kant. Ondertussen was het weer helemaal opengetrokken en scheen de zon weer.

Na iets van totaal 200 km kwamen we aan in Holmavik. Een gehucht van niks en het hotel is simpel maar prima. De koffers op de kamer gelegd en een route gereden naar Drangnes een klein vissersdorp. Langs de kant van de weg in het dorp heb je drie hete born baden waar je gewoon in kunt gaan zitten, bijna 40graden water komt in het bad uit de grond, misschien morgen toch maar eens in gaan liggen. De route bracht ons langs baaien waar veel drijfhout aanspoelt uit Siberië en Noorwegen. Er lag echt heel veel hout op de kant, ongelofelijk dat het helemaal uit Siberië vandaan komt. De keuze voor het avond eten was knap lastig er zijn namelijk wel 2 restaurants in Holmavik. Dus gekozen voor Cafe Riis, ik had vis en Marjon kip, smaakt goed. Morgen naar Djupavik, daar staat een oude vervallen haring fabriek en er word nu een fotografie tentoonstelling gegeven dus mij benieuwen.

Dag 11

Na ons ontbijt zin we vertrokken naar Djupavik. Via een hele mooi route van ongeveer 70 km onverhard langs prachtige uitzichten en diepe kliffen. Onderweg vaak gestopt om te genieten van het uitzicht, weer hebben we prachtig weer even zelfs 20 graden op de temperatuurmeter. We kwamen om een uur 11:30 aan bij het hotel dat er gezellig uitziet. Djupavik bestaat uit een hotel en nog 3 huizen en thats it. Net voor het hotel staat de verlaten haringfabriek, deze fabriek was de grootste van Europa. De haring werd hier in groten getale gevangen hier voor de kust, alleen de haring besloot om verder weg te gaan zitten en toen was de fabriek niet meer rendabel. Er ligt naast de fabriek een oude vissersboot als 1 stuk roest nog half in zee en half op de kant. Een mooi object voor foto’s dus. Uit de berg die erachter ligt komt een grote waterval naar beneden. Het ziet er dus goed uit allemaal.

Onze kamer was al klaar dus we konden de koffers opbergen en hierna zijn we naar buiten gegaan om het gebeuren allemaal op de foto te zetten. Toevallig was er een foto tentoonstelling in de oude fabriek van lokale fotografen. Leuk om te zien natuurlijk en helemaal in de oude fabriek. Maar heel veel is er niet meer te zien van de haring fabriek, hij word voornamelijk als opslag gebruikt en een gedeelte is voor de tentoonstelling. De tentoonstelling liet veel foto’s zien van IJsland natuurlijk en was leuk om te zien. Maar ook hoe het gepresenteerd werd, soms alleen een afdruk die aan een touwtje hing met daar onder weer een touwtje met een steen eraan om de foto strak te houden. Na de binnenkant te hebben gezien zijn we de buitenkant wezen bekijken.

Ik bleef nog even beneden bij de oude boot en Marjon was de steile berg omhoog geklommen om vast foto’s te maken van boven af. Ik zou ook nog die kant op gaan. Bleek toch wel een hele klim te zijn en best steil. Maar het uitzicht was erg mooi zo van boven af. In de namiddag iets kleins gegeten en daarna wilde we het volgende dorp iets van 50 min rijden langs een mooie weg. We zouden dan aankomen in Krosness en daar was een heet water bad. Dus zwembroek mee en die kant op.

Deze weg was nog mooier en had wel wat weg van Nieuw Zeeland althans zoals ik mij Nieuw Zeeland voorstel. Groene bergen en groen zacht glooiende valleien. Maar ja maar we zouden het niet halen want ik raakte waarschijnlijk een scherpe steen en hoorde een knal. Een knal als of je autoband ineens knalt. En ja hoor een lampje van het bandenspanningssysteem brandde en ook hoorde ik een niet zo lekker geluid van achteren. De linker achterband was geknald. KAK KAK KAK,

Dus toen maar de thuiskomer eronder gedaan en niet verder gereden maar richting hotel terug. En alles is onverhard en gravel. Dus hopelijk dat het bandje het houdt. Nog wel even gebeld met de verhuur maatschappij die ons doorverwees naar de hulp troepen. Die ons weer vertelde een band te halen in Dlonduos wat onze volgende stop word morgen. Alleen is dat ruim 225 km verder op. Waarvan ook weer een groot gedeelte onverhard is en gravel, ik hoop maar dat het smalle bandje het uithoud. Na het lekkere eten zijn we in het avondlicht nog even naar buiten gegaan voor een wandeling en om wat foto’s te maken. Het is vandaag tenslotte de langste dag in IJsland.

Kijken wat morgen brengt en of we een nieuwe band kunnen scoren, deze is compleet stuk.

 

Dag 12

Yes we hebben een nieuwe band. Het ging vanmorgen na het ontbijt gelijk op naar Blonduos, om naar het opgegeven adres te gaan voor een nieuwe band. Tijdens de rit van ruim 250 km hebben we veel onverhard moeten rijden maar de thuiskomer heeft het uitgehouden. Onderweg niet veel gestopt om foto’s te nemen, ik wilde eerst de band onder de auto hebben. Daarna kwam de rest wel weer. Aangekomen op het  adres bleek dit alleen een garage te zijn en geen bandenboer. Maar iets verderop zou een bandenboer moeten zitten, en ja dat klopte. Er werd gesleuteld aan een dikke 4×4 met enorme banden eronder. Die had ik niet nodig maar een gewone 215/60 17 inch. Dus uitgelegd dat de band stuk was en dat er een nieuwe wilde hebben. KAK deze had dus niet de band in onze maat. Maar hij zou hem wel kunnen repareren, ik nog gezegd dat het karkas van de band stuk was. En toen de band van de velg gehaald werd zag de jongen het ook. Een probleem dus, geen band en nu???

Hij vertelde dat het moesten proberen in Saudarkrokur.

Oke prima maar ik wilde wel weten of ze daar de band wel hadden voordat ik weer 50 km verder ging rijden. Hij ging bellen en de nee niet op voorraad, het zat dus niet mee. Nog een ander bellen dan en deze had een band voor ons. Adres in de navi en maar weer rijden. Het was 47 km verder aan de andere kant van de schiereiland. Daar aankomen gelukkig via een nieuwe asfaltweg stond een vrouw al op ons te wachten met de nieuwe band. Ik haalde de velg uit de auto de band hadden de andere jongens er tenslotte al afgehaald. Ze trok haar werkhandschoenen aan en ging aan de slag op een machine die ik niet ken om banden om te leggen, hypermodern ding. Dus ik alvast de thuiskomer eraf gehaald en al snel werd de velg met nieuwe band door de vrouw onder de auto gezet. Even afrekenen 166€ dus dat viel nog mee, had eerder zo rond de 250€ verwacht. Ik denk dat als je dit ergens anders had overkomen dat je de hoofdprijs had kunnen betalen. Hierna weer met een vertrouwd gevoel de weg op. Dat is ook wel lekker. Nu eerst even wat eten en dan naar het slaapadres om de spullen weg te leggen. Het verblijf is prima en we hebben een hot tub voor de deur, dus vanavond even in gaan liggen.

Eerst nog wat bekijken…   Het avond eten hebben we gedaan bij de N1 een soort van Mac D. Na het eten wilde ik nog even kijken bij de rots in zee die op een drinkende dinosaurus lijkt, Hvitserkur. Het licht was erg mooi en met de Lee filters erg mooie lange sluitertijd foto’s kunnen maken. Toen was het tijd om even lekker in het bad te gaan liggen, best wel een gare dag vandaag. Morgen weer een nieuwe oh ja en het weer is nog steeds prima, vandaag half bewolkt en lekker de zon erbij.

Dag 13

Vanochtend tijdens het ontbijt kwamen we aan de praat met de Nederlandse eigenaresse die hier al 20 jaar woont en samen met IJslandse man hier dit runt. Omdat we de laatste waren kon ze gewoon bij ons aan tafel zitten en wat praten. Niet dat we laat waren iedere dag gewoon on 08:00uur ontbijt. Maar omdat er alleen maar Fransen zaten en die schijnen altijd heel vroeg te vertrekken kon ze ons vertellen. Ze vertelde ons dat er veel mesnen over de vulkaan Hekla hebben dat deze op uitbarsten staat. Maar dat je in IJsland er niemand over hoort. En terwijl we het er over hebben krijg ik van Pim en van Robin een whatapp binnen dat de Hekla op uitbarsten staat. Hoe gek kan het zijn. De vraag die al snel kwam was wat we vandaag gingen doen. We hadden een rondje om het grote schiereiland geplant maar dat was niet veel zij ze. Als we echt iets moois wilde zien dan moesten we het binnenland in naar Kerlingarfjoll. Dit is een geologisch gebied met hete bronnen en kokende modderpoelen en stoom uit de grond. Het moest echt werkelijk prachtig zijn. Haar man had uitgelegd waar we moesten zijn en met wat wegnummers erbij. Dus wij op pad. Eerst nog onderweg wat proviand in geslagen en toen al snel kwamen het onverhard op. Grote stofwolken achter de auto die al snel weer compleet vies was. (gelukkig kan je gratis gebruik maken van waterslangen bij de benzinepomp)  We reden over en door een soort van maanlandschap echt gaaf. Het weer was prachtig met hele mooie wolkenluchten dus we waren lekker aan het genieten. Op een gegeven moment werd de weg wat ruiger met grotere stenen en kuilen. We moesten nog een riviertje doorsteken en dat is natuurlijk altijd leuk.

Dus na toch iets van 2,5 uur rijden kwamen bij het gebied, er staat hier een soort van basiskamp voor backpackers en ook wat kleine huisjes waar je kunt overnachten. Maar het backpack gevoel is hoog hier. Na wat info te hebben ingewonnen besloten we met de auto richting de hete bronnen te rijden. Anders zou het iets van 1,5 uur lopen zijn en met de foto spullen op mijn nek had ik niet heel veel zin in. We reden 5 km en kwamen aan op de parkeerplek. En nu al was het te gek. De bergen met sneeuw bedek en onderin het dal overal stoomwolken omhoog komend uit de grond. En dan die kleuren allemaal oker en bruin tinten met op de plekken waar het stoom uit komt licht en donker blauw. Er liep nog een riviertje tussen door dus wat een pracht setting. Snel de rugzak op de rug en lopen maar, we moesten een heel eind naar beneden maar met een soort van trap was dat goed te doen. Je zag overal kleine poppetjes lopen zo uitgestrekt is dat gebied.  Ik zag helemaal hoog ook mensen staan en we gingen die kant ook maar op. Het zou een beste klim worden. Het ging over een redelijk smal pad over een soort van bergrug heen en op ¾ besloot Marjon te stoppen omdat we over een hele smalle richel nar boven zouden moeten. Ik was ook bekaf en had het bloedheet. Maar omdat er ook een fotograaf stond boven met statief wilde ik toch eens kijken of het zo mooi zou zijn.  Ja hebben fotografen denken altijd dat het ergens anders mooier is. Dus ik ging ervoor het laatste stuk zou ik ook gaan doen. Met een gierend hart en hijgen als een paard kwam ik boven.

Na eerst even te gaan zitten en bij te komen zag ik al snel dat ik niet voor niets naar boven was gegaan. Wat een uitzicht over de plek. En hier kon ik leuke foto’s maken van Marjon die als een klein poppetje lager stond. Ik heb hier een half uurtje staan fotograferen en daarna begonnen met de afdaling. En toen moest ik weer omhoog naar de auto. Of het was zwaar of ik heb toch minder conditie want man o man wat ging ik stuk naar boven. Maar goed gehaald en toen terug naar het basiskamp. Hier iets kleins gegeten en toen weer 170km terug over het onverhard. Ook weer onderweg wat foto’s gemaakt en verheugde me op de water doorsteek. Maar we kwamen aan bij de rivier en er waren bulldozers bezig en ze hadden de rivier gedempt shit wat is dit nu. Dus geen water doorkruisen. Jammer!  Onderweg in de bewoonde wereld wat gegeten en toen naar ons logeeradres. Morgen op naar Siglufjordur.

Dag 14

Vanmorgen een rustige ochtend en nog wat gesproken met Eline en Jón. We gingen voor ons doen vrij laat op pad 10:00 uur maar goed we niet zo’n hele lange rit voor de boeg. Het weer was prima en best al warm en zonnig 19 graden. Onderweg moesten we nog wel een keertje door de laag hangende bewolking heen. In Hofsos hebben even gekeken bij 1 van de mooist gelegen zwembaden ter wereld. Dit zwembad ligt aan de rand van de zee met uitzicht op de bergen, en ja het zag er erg goed uit. We hebben geen duik genomen maar verkozen om in de zon een hapje te gaan eten. Hierna nog 60 km naar het hotel.

Wat blijft het hier toch mooi, leuk is ook steeds als je uitstapt om een foto te maken van het landschap dat je altijd wel vogels hoort en ziet. De 500mm komt al altijd ook nog naar buiten. Vandaag ook weer, je staat een foto van laag hangende bewolking te maken die om een berg heen hangt en tegelijkertijd hoor je de IJslandse grutto in het veld naast je roepen. Dan ook maar toch met de 500 mm aan de gang. En dan blijken er ook nog wulpen voorbij te vliegen en ook nog eens tureluur in het veld te zitten. Loop je terug naar de auto zit er weer een graspieper op het hekje en zo gaat het maar door. Het is gewoon soms niet bij te benen. Dat maakt IJsland ook zo mooi. Dit rit naar Siglufjordur was een makkie en tijdens een fotostop weer een paar jongens met een drone. Dat is toch ook wel erg gaaf hoor. Je kan tot 5 km ver en 500 meter omhoog en de beelden zijn gewoon zoveel anders dan wat je met fototoestel maakt. De jongen had gisteren wel een andere drone gecrasht dus helemaal easy is het dus niet.

We kwamen ook weer de grauwe franjepoot tegen in een klein meertje. Leuke is dat ze niet schuw zijn en lekker hun ding blijven doen in het water. Iets minder was dat de kant van het meer nogal drassig was en ik hierin lag om een zo laag mogelijk standpunt te krijgen, Dus iets nat weer de auto in. Toen we aankwamen in het hotel bleken we niet bekend te zijn dus de manager moest even iets regelen en al snel hadden we onze kamer. Een moderne kamen en erg netjes. Siglufjordur is een iets groter dorp en heeft een leuke haven waar we in de middag even een bakkie koffie zijn gaan drinken in het zonnetje. Want dat scheen volop. Morgen willen we naar Akureyri de hoofdstad van het noorden. We zijn hier al geweest 4jaar geleden maar willen nu toch weer even kjiken.

Dag 15

Na het ontbijt zijn we vandaag naar Akureyri gereden en daar even in de rondte gewandeld. En wat een verschil met 4 jaar geleden we waren toen wel op een zondag en hadden de stad voor ons alleen en nu was het erg druk. Mede omdat er een groot cruiseschip in de haven lag. Maar de sfeer was goed en na een rondje lopen en een bakkie koffie op een terras in de zon zijn we weer terug gereden. We waren op de heen weg langs de kust gereden en door 2 tunnels 1 van 3km lang en 1 van 7km lang. Gewoon dwars door een berg heen. Leuk. Maar op de terugweg hadden we gekozen om niet langs de kust te rijden maar meer door de bergen heen. Dit leverde weer erg mooie beelden op en ook nog eens weer veel vogels gezien. Langs de weg lag nog veel sneeuw en je ziet dan ook echt hoe een rivier steeds groter word door het smeltwater dat van alle kanten van de berg naar beneden komt. Uitzichten over bergen en dalen waren weer erg mooi. Ik heb nog even in een schuilhutje gekeken die in het land staan voor als backpackers in nood komen en daar willen schuilen.

Er staat van alles in om het warm te krijgen en te kunnen schuilen tegen slecht weer. Kaarsen, een matras (wel erg stuk) wat water een kopje  en bestek en een deken. Leuk om even gezien te hebben maar lijkt me niks om daar in te moeten overnachten. Al met al waren toch weer pas om een uur 6 in Siglufjordur en hebben nog even gekeken bij het haring museum maar dat ging net dicht. Maar wel even nog foto’s van de binnenkant kunnen maken. Hier in de stad staat ook een oude haring fabriek en dit was ook net als in Djupavik gesloten toen de haring vertrok. Ze hebben er echt veel werk van gemaakt en er staat zelfs een oude vissersboot binnen. Allerlei machines stonden er nog en ik kreeg een beetje het gevoel van vorig jaar in Kennicott de kopermijn. We hebben wat gegeten in de haven en morgen hebben we een lange rit voor de boeg. Dwars door het binnenland over de Kjölur naar het zuiden. Het eerste stuk hebben we al gereden dus daar hoeven we waarschijnlijk niet veel te stoppen voor foto’s.

Dag 16

Vanochtend wilde we gaan ontbijten maar er was niemand aanwezig en dus stond er geen ontbijt klaar. Er waren ook al anderen die zaten te wachten. Uiteindelijk zijn we naar de bakkerij gegaan en daar een ontbijt gehaald en daar opgegeten. Hierna nog even wezen kijken bij het hotel maar nog steeds niemand aanwezig. Wij zijn toen maar op pad gegaan. Het weer was helaas bewolkt en af en toen wat regen. Dit beperkte het uitzicht toen we over het de F35 naar beneden richting het zuiden reden. Gelukkig zijn we afgelopen week al geweest en weten dus hoe mooi het hier kan zijn. De rit verliep soepel en we waren rond 01:30 uur bij Gullfoss de grootste waterval van IJsland. Wat een drukte zeg hier veel bussen en auto op de parkeerplaats, gelukkig wisten we een andere weg die je iets lager brengt bij de waterval. Hier stonden minder auto’s. Maar wat een verschil met 4jaar geleden zeg. We vonden het toen al de drukste plek die we bezocht hadden maar dit is wel veel meer. En dat terwijl het regende en erg grijs was. In de winter stonden we hier helemaal alleen kan je nagaan wat een vlucht het heeft genomen IJsland als vakantie bestemming. Toen op naar Geysir de spuitende geisers. Ook hier weer veel drukker en ook wel wat verandert. Zo s de winkel en eetgelegenheid veel groter geworden en is er een hotel gebouwd. Meer parkeerplaatsen erbij gemaakt om alle toeristen te kunnen plaatsen. Nou ja wij hebben het no gelukkig gezien en veel minder mensen en dat geeft toch een heel ander beeld. Al zou je er nu voor het eerst heen gaan dan nog is het niet heel druk in vergelijking met andere bezienswaardigheden inde wereld. Alleen wij weten dat het 4 jaar geleden nog rustigere was. Hierna op naar het verblijf, een boerderij waren paarden worden gehouden. Lekker rustig gelegen en heerlijk stil.

Dag 17

Vandaag regende het op een paar momenten na de hele dag. We hadden besloten om toch nog een keertje op zoek te gaan naar het vliegtuig dan op het strand in de buurt van Vik ligt. In de winter van 2013 hebben het niet kunnen vinden en na vandaag weten we ook waarom. De rit ernaar toe bracht ons nog langs de bekende watervallen, Seljalandfoos en Skogafoss. Ook hier zie je de veranderingen goed, er zijn parkeerplaatsen bijgebouwd en ook zelfs een shop waar je van alles kunt kopen. Ja waarom niet. En de drukte valt ook gelijk op. Voor ons blijft dat toch een vreemd gezicht. Maar we hebben hier alleen even gekeken want voor foto’s was het toch niks. Voor de zekerheid nog even nagevraagd waar we moesten zijn voor DC op het strand. Bleek dat we in de winter toch het goede pad waren ingegaan zomaar van de weg. Alleen je kan twee paden op, 1 schuin naar rechts waar ook paaltjes langs de kant van het pad staan en rechtdoor waar niks staat. Wij waren in de winter dus naar rechts gegaan en ja dan ga je hem never nooit vinden. Dus dit keer rechtdoor en ja na een 35 minuten lopen stonden we bij het bekende vliegtuig. Ja lopend want er was nu een ketting aangebracht zodat je niet met de auto het pad op kon, wat in 2013 dus gewoon kon.

We waren gelukkig even alleen en het regende nog steeds. Dus foto’s maken en steeds lens droogmaken met doekje. Blijft een apart gezicht dat ding midden in het zwarte zand te zien liggen. Maar goed toen weer 35 min terug lopen en natte regenkleding aan de stoelen opgehangen en nog even naar Dxyrholaey om te zien of er nog puffins waren. En helaas niet echt veel en ook het weer werkte niet mee, dus geen foto’s gemaakt. We wat van in wind hangende Noordse Stormvogels op de plaat kunnen zetten die langs de hoge klif omhoog kwamen. Toen terug richting Geysir om te zien of het daar misschien droog zou zijn en wat foto’s kunnen maken. Ook hier regende het en misschien nog wel harder. Dus daar ons avondeten gedaan, lekkere soep met brood en Skyr als toetje.

Daarna zijn we opzoek gegaan naar de Bruarfoss een erg mooie waterval. Om er te komen moesten we over een heel smal pad lopen met diepe plassen water en modder. Glibberend en glijdend kwamen we bij de waterval. Wat een pracht zelfs in de regen en mooie waterval. Hierna terug naar ons verblijf en alles te drogen gehangen in de kamer.

Dag 18

Vandaag een klein stukje rijden naar Reykjavik. Dat werd toch iets langer dan gepland. We zijn eerst nog even naar Geysir gereden omdat het vandaag droog was maar wel bewolkt. En we wilden nog even langs om wat foto’s te maken. Het was nog lekker rustig dus wel wat foto’s gemaakt. Daarna zijn we nog een vallei in gelopen met een rivier die langs grote stukken rots. Hier wat gelopen en foto’s gemaakt. Toen op weg naar þingvellir, hier hebben in de winter de waterval Oxararfoss gefotografeerd die toen bijna geheel bevroren was. Nu dus niet en hier mooie foto’s van kunnen maken.

Onderweg lag er een dode vos op de weg, gelijk gestopt en net toen ik bij de kwam was er ook iemand anders een IJslander bij de vos, hij kwam van de andere kant. Ik dacht eerst dat hij het mannetje vos aan de kant wilde leggen maar hij wilde hem meenemen. Schijnt dat als een dode vos inlevert bij iets dat je daar geld voor krijgt. De vos was net aangereden hij was nog warm. Man wat baalde ik hiervan. Een mooi beestje dat nu jongen had. Want de mannetjes helpen wel met het opvoeden van de kleintjes. Later nog een stukje gewandeld door een soort van kloof Laugarvatnshellar. Daarna op weg naar Reykjavik en ons hotel.

Toen we gingen eten zagen we allerlei mensen uitgedost met vlaggetjes op hun gezicht gekleurd en voetbal shirts aan. Oh ja IJsland moest tegen Engeland voetballen. In de stad was een plein omgetoverd tot voetbal walhalla. Denk dat er een paar duizend mensen stonden met live muziek. Erg gezellig allemaal dus we hebben met verbazing staan kijken naar al die mensen toen we klaar waren met eten. Wilde dit niet missen en hebben zowaar de hele wedstrijd gekeken.

En geweldig dat IJsland ook nog eens won. Mensen compleet uit hun dak natuurlijk Áfram Island.

Toen we in bed lagen werd er nog even wat flink vuurwerk afgestoken bij de kerk centrum.

Morgen de vulkaan in.

Dag 19

We hoefde niet erg vroeg op omdat we om 10:20 op de afgesproken plek moesten zijn voor de wandeling naar de vulkaan. De groep bleek 18man te zijn en de gids en ik liepen voorop. Hij vertelde onderweg wat over het gebied. We hadden het onder het lopen over het fotograferen en ik vertelde dat er wel eens foto’s van mij waren gepubliceerd in National Geographic. Hij vertelde dat als ik langer de tijd nodig had om foto’s te maken langer in de vulkaan mocht blijven. Yes te gek natuurlijk. Dus na een uurtje lopen kwamen we aan in het basecamp. Daar werden we ontvangen door de mensen daar en kregen wat uitleg over de vulkaan en hoe te werkt te gaan. Wij zaten in groep 1 en gingen omhoog. Na 3 min sta je dan boven het gat met daar een glazenwassersbakje die je naar beneden gaat brengen. Vast gemaakt aan het tuig dat je aanhebt sta je in het bakje en gaat dan 120 meter naar beneden wat ongeveer 7 min duurt.

Wat je dan ziet is echt onbeschrijfelijk mooi en wat een kleuren , super mooi en elke euro waard vinden wij. Na een min of 30 a 40 moet je weer omhoog, maar wij mochten blijven en gingen pas na 1:15 min omhoog, tijd die maar 5 min leken. Mocht ook nog buiten de paden van 1 van de eigenaars  die zelf ook fotograaf was en dus wel de juiste plekken wist. De gedachte alleen al dat daar het magma heeft gezeten wat uit de vulkaan is gekomen is alleen al te gek. Na weer omhoog te zijn gegaan kwamen we weer uit bij basecamp. Hier hadden ze een weesvosje lopen van ongeveer 6 weken oud en werd door hun wat bijgevoerd. Wat een te GEK beestje dit was waar we op gehoopt hadden zo’n klein hummeltje. Ik heb toen maar even iets van 700foto’s van hem genomen want hij was super speels en deed al dingen die volwassen vossen ook doen. Dus als hij wat ouder is gaat deze gewoon de wilde natuur van IJsland in. Dit was toch wel de slagroom op de taart van deze weer geweldige reis. Echt nog een beetje flabbergasted gingen we de terug tocht lopen alleen omdat de rest allaan terug was gegaan. Ik werd ook een beeje voor gek versleten volgens mij dat ik zoveel foto’s maakte van de vos. In de auto nog lang nagenieten van dit hele gebeuren.

Dag 20

Auto een beetje wassen beetje shoppen en op naar vliegveld. We hebben al vertraging dus vliegen pas om 16:55.  TOT LATERS.

Menno en Marjon.

 

 

Deel deze pagina:


Fotoreisspecialist

Fotoreisspecialist

Fotoreisspecialist
De perfecte combinatie van reizen, natuur en fotografie delen met andere. Dat is onze passie.

Lees verder voor onze reizen van fotoreisspecialist

Lees verder »

Het Noorderlicht

Het Noorderlicht

Hier vind meer informatie over het noorderlicht, maar ook over de actuele kans om het noorderlicht IJsland ook daadwerkelijk te zien.

Lees verder »

Het weer op IJsland

Het weer op IJsland

Het actuele weer op IJsland, de weersvoorspellingen en informatie over gemiddelde temperaturen en daglichturen gedurende het jaar.

Lees verder »